Σοβαρή ασθένεια συγγενικού προσώπου

Σοβαρή ασθένεια συγγενικού προσώπου

     Πολλά παιδιά ζουν με ένα γονιό, ο οποίος έχει μια σοβαρή και απειλητική για τη ζωή του ασθένεια. Μπορεί να έχει μια σοβαρή ψυχική νόσο (π.χ. κατάθλιψη ή σχιζοφρένεια), μια νόσο τελικού σταδίου (π.χ. H.I.V. ή καρκίνο), μια χρόνια νόσο (π.χ. διαβήτης ή Πάρκινσον) ή μια επίκτητη σύντομη σοβαρή κατάσταση όπως είναι η ισχυρή ημικρανία. Οι γονείς αυτοί μπορεί να χρειάζεται να εισάγονται συχνά στο νοσοκομείο ή να παραμένουν στο σπίτι σε άσχημη κατάσταση για μεγάλο χρονικό διάστημα.

     Συχνά τα παιδιά γονιών με σοβαρή ασθένεια δεν μοιράζονται αυτά που ζουν ή το γεγονός οτι ο ένας τους γονιός είναι άρρωστος με τα υπόλοιπα παιδιά του σχολείου ή με τους πιο κοντινούς τους φίλους. Αυτό μπορεί να συμβαίνει γιατί δεν θέλουν να κάνουν τους άλλους να νοιώσουν άβολα ή φοβούνται μήπως αρχίσουν να τους μεταχειρίζονται με διαφορετικό τρόπο ή τους "κολλήσουν" την ταμπέλα, οτι είναι το παιδί με τον άρρωστο πατέρα / μητέρα (ιδίως όταν πρόκειται για ψυχική νόσο).

Ποιές είναι οι συνέπειες όταν ζει ένα παιδί με έναν άρρωστο γονιό;

     Μεγαλώνοντας με ένα πολύ άρρωστο γονιό μπορεί να είναι πολύ στρεσσογόνο και αγχωτικό. Συχνά τα παιδιά παίρνουν το ρόλο του φροντιστή ή βοηθούν στις δουλειές του σπιτιού όταν ο γονιός δεν νοιώθει καλά. Το επίπεδο άγχους και αγωνίας που βιώνει το παιδί εξαρτάται απο πολλούς παράγοντες, όπως:

  • την στάση του άρρωστου γονιού απέναντι στη νόσο του
  • την κατανόηση του παιδιού για τη νόσο και τις θεραπείες που πρέπει να γίνουν
  • την έκθεση σε αρνητικές συνέπειες της νόσου, π.χ. ψυχωσικά επεισόδια, έμετοι, αναφυλαξία, απώλεια μαλλιών
  • την στήριξη που λαμβάνει το παιδί απο τους γονείς τους και άλλλους σημαντικούς ενήλικες γι' αυτό
  • την προσωπικότητα και την ικανότητα προσαρμογής του παιδιού

     Πολλά παιδιά που ζουν με έναν άρρωστο γονιό συχνά ανταπεξέρχονται αρκετά καλά, γίνονται πιο οργανωτικά, πιο ανεξάρτητα και με περισσότερη κατανόηση σε σχέση με άλλα παιδιά. Είναι, όμως, πολύ σημαντικό να στηρίξουμε τόσο αυτά τα παιδιά όσο και αυτά που δείχνουν να μην ανταπεξέρχονται τόσο καλά.

     Τα παιδιά που δυσκολεύονται να ενταπεξέλθουν σε μια τέτοια κατάσταση, συχνά βιώνουν πολύ έντονα συναισθήματα αγωνίας, ενοχής, θυμού και απομόνωσης. Συχνά, κρύβουν τα συνασθήματά τους και δεν κατανοούν την ασθένεια του γονιού τους. Κάνουν σκέψεις μήπως τα ίδια φταίνε για τη νόσο του γονιού τους, μήπως μείνει στο νοσοκομείο για πάντα ή μήπως εκδηλώσουν και τα ίδια κάποια στιγμή ανάλογη νόσο.

Ποιά είναι τα σημάδια που δείχνουν οτι το παιδί έχει δυσκολία να χειριστεί την κατάσταση;

  • ανολοκλήρωτες σχολικές ασκήσεις
  • φτωχή συγκέντρωση στην τάξη
  • μειωμένη ακαδημαϊκή πορεία
  • τσαλακωμένα τετράδια και βιβλία
  • απεριποίητη εμφάνιση
  • κόπωση
  • ευερεθιστότητα
  • απόσυρση, έντονο κλάμα, επιθετικότητα
  • πολλές απουσίες στο σχολείο
  • πολλά σωματικά παράπονα, π.χ. στομαχόπονοι, πονοκέφαλοι
  • αποδέσμευση απο τους συμμαθητές ή απο τις φιλικές του σχέσεις
  • έντονη επιθυμία να ικανοποιήσει τους άλλους
  • έντονη προθυμία για οτιδήποτε του ζητηθεί
  • τελειομανία

     Αυτές οι αλλαγές στη συμπεριφορά συνήθως ταυτίζονται χρονικά ή έπονται μιας αιφνίδιας επιδείνωσης της υγείας του γονιού που νοσεί. Ωστόσο, κάποια παιδιά που νοιώθουν έντονη ανησυχία για τον ασθενή γονιό τους, μπορεί να μην εκδηλώσουν καμμία απο τις παραπάνω συμπεριφορές. Για κάποια παιδιά, η σχολική ζωή και οι ώρες που περνάνε εκεί αποτελούν μια καλή ευκαιρία να αποφορτιστούν απο την έντονη κατάσταση που βιώνουν στο σπίτι και να περάσουν όμορφα και με τους φίλους τους.

Τρόποι στήριξης ενός παιδιού με σοβαρά ασθενή γονιό:

  • ενθαρύνετε την ανάπτυξη φιλικών σχέσεων 
  • ρωτήστε συχνά το παιδί πως είναι
  • ακούστε το παιδί με υποστηρικτικό και μη επικριτικό τρόπο
  • προσφέρετε βοήθεια
  • αναγνωρίστε και αξιολογήστε τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει του παιδί
  • ρωτήστε το παιδί τι μπορείτε να κάνετε στο άμεσο μέλλον για να νοιώσει καλά
  • προσέχετε τις απαντήσεις που δίνετε
  • αναγνωρίστε τα όριά σας

 

 

πηγή: kidshealth.org

Θέματα & άρθρα